Ձմեռ էր բայց արև էր,
Ձյունը եկավ…
Արևը վերացավ…
Գարուն կուգա,
Արև կբացվի,
Ու ամեն ինչ դեռ լավ կլինի….
Դժվարա, բայց էտա…
Նստած նայում եմ թե ինչ շնորհավորանքներ են գալիս-գնում: Լավ ա Էլի . . . Բայց ամենահետաքրքիրը որ Բելառուսից շնորհավորանք ստացա :ՃՃ Քննարկեցինք ու եկան եզրակացության որ երբ իրենք կնշեն նոր տարին ես արդեն լաաավ-լավ կլինեմ: Ու Մտածեցի որ Սիբիրի ընկերներս արդեն լաաավ-լավ են, իսկ ես գրում եմ այս ամենը :ՃՃ Մի տեսակ այն չի չէ? Ու այս ամենից հետո մի լավ միտք առաջացավ, իսկ եթե մի օր այնքան գումար ունենամ որ անձնական ինքնաթիռով թռնեմ բոլոր ժամային գոտիներով, Հավես կլինի չէ? Ու շատ հետաքրքիր է ինչ որ մեկը արել է արդեն նման բան թե դեռ ամեն բան արջևում է …
Լավ ինչևէ, ամփոփեմ տարին ամեն բան սկսվեց Հունվարի 4-ին բարիշեցի մի մարդու հետ ում չէի կարողանում ներել երկար տարիներ: Ապրես դու: Որ կարդաս կարող ա չհավատաս բայց մեկ է իմ լավ ու վատ լինելու վրա միշտ ազդում էիր :Ճ
Հետո ամենացավալի շրջանը սկսվեց, նախ շատ ուժեղ հիասթափություն, ջարդված սիրտ բայց կանգուն հոգի: Այդ ընթացքում Պապիկս մահացավ, ցիկլը չէր փակվում: Ու մի օր փակվեց քանի որ հայտնվեց մի աղջնակ ով բռնեց ու փոխեց այդ ամենը: Չեմ պատկերացնում մինչև հիմա թե ինչ դժվար էր դա անելը, բայց ստացվեց և ես մինչև հիմա շնորհակալ եմ:
Այդ ընթացքում մի 3 անգամ այցելեցի Հայկական երկրորդ հանրապետություն` Արցախ: Եղա Բելառուսում, Վրաստանում, Տաջիկստանում: Շատ լավ էր, շատ լավ ընկերներ ձեռք բերեցի, ափսոս նրանք չեն հասկանում մեր լեզուն: Չնայած մարդ կա հասկանում ա :Ճ
Ամառը ավարտվեց տխուր նոտայի վրա և աշունը այդպես ել անցավ: Բարդ աշուն էր չնայած եղան նաև ձեռքբերումներ: Եղան նաև հիասթափություններ բուհի հետ կապված, անգլերենիս հետ կապված:
Ու սկսվեց Դեկտեմբերը… Սկսվեց Աղվերանում: Ու ասեմ որ աննախադեպ Դեկտեմբեր էր: Ամեն բան եղավ: Դեկտեմբերին հիմք դրած ամեն բան շատ հեռանկարային է ստացվել: Ամենակարևոր այն հանդիպումն էր որ եղավ հենց Աղվերանում: Ու շատ խոստումնալից տարի է գալիս մի քանի ժամից:
Սպասենք, Դիմավորենք, Աշխատենք ու Վայելենք…
Հ.Գ. Ներեն թող բոլոր նրանք ում թեկուզ մի փոքր նեղացրել եմ… Մեկա Ամեն Ինչ Լավ ա Լինելու

Դե ինչ ասեմ, ուղիղ 4 ամիս առաջ այս երեկո շաաաատ ահավոր վատ տրամադրություն ունեի, հիմա ոչնչով չի զիճում տրամադրությունս: Ու մեկա լավ էր, այն օրվա վատը հաջորդ օրը դարձավ շաաաատ լավը, հիմա չգիտեմ, գուցե և արթնանամ և ամեն ինչ լավ լինի, առայժմ չգիտեմ: Ամեն դեպքում հրաշք ամիսներ էին, Շնորհակալ եմ, Շնորհակալ եմ ամեն մի րոպեի համար, Շնորհակալ եմ այն երջանիկ ժպիտների համար, Շնորհակալ եմ որ այդ ամենը եղավ և այդ ճիշտ հարթության մեջ էլ ավարտվեց:
Իսկ սուրճը առաջին օրվա նման տաք էր, և ինչպես այն օրը այն կրկին պաղեց, բայց պաղեց ու իր հետ տարավ այս ամիսների ջերմությունը թողնելով իր հետրից ոչ թե մրուր, այլ մի բարակ մրուրիկ որը այն հետքը կլինի որ երբեք չենք մոռանա ոչ Դու, ոչ Ես . . .
. . . բայց մեկա ամեն ինչ Լավա լինելու:
Եվ ինչ քիչ է գրված Քո մասի, Պապիկ: Օրը կգա ու ես կգրեմ, կգրեմ նաև Քո հոր` հյուսն Մացակ Դերձյանի մասին, Քո եղպայրների մասին, որոնց կյանքը խլեց հենց այդ Մեծ Հայրենական պատերազմը: Ու ես հիշելու եմ, ու իմ թոռներն ել են Ձեզ հիշելու ու հպարտանալու են Ձեզնով և հպարտ են լինելու որ կրում են Դերձյան ազգանուը:
Знаешь ли бывает же чудо
Знаешь ли встречают же люди
Может быть и ты тоже…
Может быть…
Девочка, живущая в Сети,
Забывшая любовь между строк, между небом и землей
Девочка – уставише глаза,
Догнавшие рассвет, только ей, только ей…
You’re a carousel, you’re a wishing well,
And you light me up, when you ring my bell.
You’re a mystery, you’re from outer space,
You’re every minute of my everyday . . .
Thinking of You :)
Хали-гали тучки,
Хали-гали в танце
Заболели тучки! =)
И давай влюбляться…
……………………………..
Мы будем ждать
я и твой город
будем ждать
медленно скоро
на перронах
на аэродромах
на остановках
и даже дома …
So in a manner of speaking
I just want to say
That just like you I should find a way
To tell you everything
By saying nothing