Սուրճով սկսեցինք, սուրճով էլ ավարտեցինք…

Դե ինչ ասեմ, ուղիղ 4 ամիս առաջ այս երեկո շաաաատ ահավոր վատ տրամադրություն ունեի, հիմա ոչնչով չի զիճում տրամադրությունս: Ու մեկա լավ էր, այն օրվա վատը հաջորդ օրը դարձավ շաաաատ լավը, հիմա չգիտեմ, գուցե և արթնանամ և ամեն ինչ լավ լինի, առայժմ չգիտեմ: Ամեն դեպքում հրաշք ամիսներ էին, Շնորհակալ եմ, Շնորհակալ եմ ամեն մի րոպեի համար, Շնորհակալ եմ  այն երջանիկ ժպիտների համար, Շնորհակալ եմ որ այդ ամենը եղավ և այդ ճիշտ հարթության մեջ էլ ավարտվեց:

Իսկ սուրճը առաջին օրվա նման տաք էր, և ինչպես այն օրը այն կրկին պաղեց, բայց պաղեց ու իր հետ տարավ այս ամիսների ջերմությունը թողնելով իր հետրից ոչ թե մրուր, այլ մի բարակ մրուրիկ որը այն հետքը կլինի որ երբեք չենք մոռանա ոչ Դու, ոչ Ես . . .

. . . բայց մեկա ամեն ինչ Լավա լինելու:

Մմմ . . .

Մմմ . . .

Շատ լան ա չէ?

Չնայած հայտնի խոսքը ասում է` ճաշակին ընկեր չկա . . .

Ամեն դեպքում լավն ա, ով ինչ ուզում ա ասի:

Այս նկարը  ինձ հիշեցրեց մի շատ հաճելի երեկո “Չարենցի կամար”-ի տակ: Հա, հա իսկապես հրաշալի մի երեկո էր:

Ես էի և Նա: Հա հենց այն հրեշտակը ում մասին արդեն գրել եմ: Սուրճ էլ կար, այն մի քիչ տաքացրեց մեզ հետո վերջացավ, տո լավ էլ արեց որ վերջացավ: Չվերջանար կաորղ ա այս ամենը չսկսվեր:

Մմմ . . .

Կասեք բա ժամացույցը . . . Ես էլ կասեմ ժամանակը կանգ էր առել, լուրջ եմ ասում կանգնել էր: Էներգիայի հոսքից չէր դիմացել, կանգնել էր:  Պատուհանն էլ հենց կամարն էր: Ու տեսարանն էլ անկրկնելի . . . սիրուն ա . . .

Հ.Գ. Եղել եք երբևէ այնտեղ? Գնացեք շատ սիրուն ա, լուրջ եմ ասում սիրուն ա. . . գնացեք!!!

Լուսի’նը վկա

Դե Բլոգումս եթե գոնե մի քիչ “թափառել” եք, ապա տեսել եք հաստատ “Ջազային գիշեր” արտահայտությունը: Դե հիմա, էն ժամանակ դա ինձ փրկեց, հանեց էն, շախմատային լեզվով ասած, պատային իրադրությունից: Ռադիո Ջազն էլ փակեցին, բա տենց բան կլինի՞ . . .  Բայց մեկ ա, կա մի հրեշտակ, ով ինձ տվել էր Ջազային հիթերի մի ողջ հավաքածու:  Հա հա ու հենց այս հրեշտակն ա, որ իմ ձեռքից բռնեց ու ասաց, որ ես Ես եմ, ու ամեն ինչ լավ ա:

Կիրակի էր, մի սովորական կիրակի, բայց ես նախապես արդեն գիտեի, որ երեկոն սովորական չի լինելու: Բայց չէի սպասում, որ լիալուսին ա լինելու, այդքան աստղ ա լինելու, ու որ Հրազդանի կիրճի այդ հատվածում այդքան գեղեցիկ երեկո կարող է իջնել: Կամ միգուցե երեկոյի հերոսուհին էր այդ ամեն հեղինակը, այդ գեղեցկությունը նրանից էր բխում . . . 

Ամեն դեպքում Լուսինն է վկա, միայն Լուսինը, թէ ինչ կատարվեց, ինչ լավ երեկո էր և ինչ անմոռանալի էր ամեն մի րոպեն: Լուսինը վկա, լավ ա լինելու:

Լուսինը Վկա

 Լուսինը վկա դեմքը Քո սիրուն 

ես չեմ մոռանա ոչ մի կերպ, երբեք,

 Լունինը վկա . . .

Լուսինը վկա, որ հենց այդ պահին

 ես զգացի այն, ինչ մի այլ տարի,

 հա հենց այն տարին, որ Քեզ հետ նստած,

նստած մի գողտրիկ, գեղեցիկ վայրում