Ես չեմ մեկնաբանում… դա արեք ինքներդ :) (via Աշակերտի բլոգը)

Հետաքրքիր էր իմ բլոգի մասին, բլոգի միջազգային օրը հղում տեսնել: Շնորհակալ եմ Աշակերտ!!!

http://blogday.am/ http://blogday.am/ http://blogday.am/ http://blogday.am/ http://blogday.am/ Ի՞նչ է բլոգի օրը. Բլոգի միջազգային օրը հայտնվել է այն հավատով, որ բլոգերները նույնպես պետք է ունենան և յուրահատուկ կերպով նշեն իրենց օրը: Բլոգի օրը ողջ աշխարհում նշվում է օգոստոսի 31-ին: Այս օրը յուրաքանչյուր բլոգեր ցանկալի է, որ հայտնաբերի իրեն դեռ անծանոթ 5 նոր բլոգներ և կատարի գրառում իր բլոգում նոր հայտնաբերած բլոգների մասին: Այսպիսով և’ սովորական ը … Read More

via Աշակերտի բլոգը

Սա էլ Վրաստանյան հանգիստ 2010-ից մնաց…

P.S. 21 век, хай-тек, до чего дошёл современный человек
И для шашлыков угли, ищем мы теперь в Гугле
Чтобы приготовить вкусный суп, обязательно заглянем на сайт Ютуб
Во двор детей не выпускайте, пусть лучше общаются в Скайпе
Виртуальные кинты говорят что я лох, потому-что не веду свой блог.

Скоро будем доить коров через экраны своих мани-мониторов…

Որ պատմեցի ընկերներիս, ասացին. “Կարեն ջան, այս ին՞չ գլոբալ փոփոխություններ էս ապրել”

Ուրեմն կիսվեմ նաև իմ ընթերցողների հետ:

Վերջերս շատ էի տառապում, հիշել էի բոլոր “թերություններս”: Ասենք որ քիթս ծուռա, որ չեմ կարողանում պարեմ,  որ ոչ մի գիրք չեմ կարդացել առաջինից մինչև վերջին էջը այլ միշտ “թռել եմ” մեջտեղները, որ կարմրում եմ ամեն մի առիթով, որ շատ եմ երազանքների հետևից ընկնում ու շատ եմ “քաշվում” հենց դրանից, որ չեմ սիրում կեղծավորություն անել ու սիրտս շատ շուտ բացում եմ: Ամեն դեպքում, ես այսպիսին եմ և չեմ փոխվել տարիներ շարունակ ու համոզված եմ որ փոփոխությունները լինելու են միայի ֆորս մաժորի դեպքում:

Եվ ահա ֆերս մաժոր համարենք թե ոչ բայց ես կարողացա, այո այո կարողացա մի բան անեմ որ երբեք չէի համարում կարևոր կարդալ այն ինչը այդքան ել հետաքրքիր չի, բայց կարդացի: Այս օրը հիշարժան օրա և Բլոգումս թողնում եմ այս գրառումը իր տառասխալներով, կետադրական սխալներով հանդերձ որ թեկուզ թոռներս իրենց պապին որոնեն համացանցում ու իմանան թե ինչ գիրքա կարդացել, հա այսօր ես 21 տարեկան 255 օրեկան 3 ժամական . . . եմ :Ճ

Հա չեմ խոստանում որ եթե նախագահի թեկնածու լինեմ սա չեն ջնջի բայց մեկա, հիշեք այս օրը  Կարեն Դերձյանը առաջինից վերջին էջը կարդաց մի ամբողջ գիրք ;Ճ

Բանակային կայֆե՞ր

Կարեն, Կարեն արթնացիր: Ջնջի մահճակալիդ առջևում դրված գրատախտակի վրայի 2-ը և 1 գրի: Մնաց 1 օ՞ր: Բա դա քիչա՞: Չէ Քիչ չի, բայց դե ելի լավա, լավա ու հաստատ լավա: Հետո ինչ, որ երեկ նստած հայհոյում էիր ձյան առատ տեղումներին, որ խանգարեցին քո բոլոր պլանները հյուսիսային հանրապետություն անակնկալ այցելություն կատարելու հետ կապված: Մի մտածի այ տղա, հիշի երեկվա երեկոն, որ դուրս եկար արագ նստեցիր մեքենադ ու սլացար մի ազատ տեղ կանգնեցիր դեպի հյուսիս և թեքվեցիր մոտ 23 աստիճանով դեպի արևմուտք ու գոռացիր . . . ի սրտե գոռացիր . . . երրորդ անգամից արդեն դու ինքդ չէիր զգում թե ինչ բարձր ես գոռում ու սիրտդ ինչ արագ է բաբախում: Մրսեցի՞ր: Տո լավ էլ արեցիր, հաստատ արժեր: Ամենակարևորը, որ հասավ ձայնս Նրան, հա հա հենց Քեզ իմ միակ և անկրկնելի, որ օրերով չեմ կարողանում չմտածել քո մասին, խենթանում եմ մեկ-մեկ, ու “Ին դը Մենոր օֆ սփիքինգ …”-ի տակ մնացած գիշերները, նկարիդ առաջ նստել ու հիանալը, հիանալը, հիանալը ու մորս ձայնից սթափվելը: Վայ ես էտ Ջազային գիշերվա ինչն եմ ասել, ախր անմոռանալի գիշեր էր է . . . անմոռանալի:

Հիմա էլ նստած բարդ հաշվարկների մեջ եմ . . . կամ ես տարրական մաթեմատիկա չգիտեմ կամ ինչ որ մի բան այն չէ, ամեն դեպքում շուտով 1-ը 0-յա դառնալու ու այդ փաստը միայն շաաատ ոգևորումա . . .