Դե ինչ ասեմ, ուղիղ 4 ամիս առաջ այս երեկո շաաաատ ահավոր վատ տրամադրություն ունեի, հիմա ոչնչով չի զիճում տրամադրությունս: Ու մեկա լավ էր, այն օրվա վատը հաջորդ օրը դարձավ շաաաատ լավը, հիմա չգիտեմ, գուցե և արթնանամ և ամեն ինչ լավ լինի, առայժմ չգիտեմ: Ամեն դեպքում հրաշք ամիսներ էին, Շնորհակալ եմ, Շնորհակալ եմ ամեն մի րոպեի համար, Շնորհակալ եմ այն երջանիկ ժպիտների համար, Շնորհակալ եմ որ այդ ամենը եղավ և այդ ճիշտ հարթության մեջ էլ ավարտվեց:
Իսկ սուրճը առաջին օրվա նման տաք էր, և ինչպես այն օրը այն կրկին պաղեց, բայց պաղեց ու իր հետ տարավ այս ամիսների ջերմությունը թողնելով իր հետրից ոչ թե մրուր, այլ մի բարակ մրուրիկ որը այն հետքը կլինի որ երբեք չենք մոռանա ոչ Դու, ոչ Ես . . .
. . . բայց մեկա ամեն ինչ Լավա լինելու:
