Ձմեռ էր ձյուն չկար,
Ձմեռ էր բայց արև էր,
Ձյունը եկավ…
Արևը վերացավ…
Գարուն կուգա,
Արև կբացվի,
Ու ամեն ինչ դեռ լավ կլինի….
Դժվարա, բայց էտա…
անձնական
All posts tagged անձնական
Նստած նայում եմ թե ինչ շնորհավորանքներ են գալիս-գնում: Լավ ա Էլի . . . Բայց ամենահետաքրքիրը որ Բելառուսից շնորհավորանք ստացա :ՃՃ Քննարկեցինք ու եկան եզրակացության որ երբ իրենք կնշեն նոր տարին ես արդեն լաաավ-լավ կլինեմ: Ու Մտածեցի որ Սիբիրի ընկերներս արդեն լաաավ-լավ են, իսկ ես գրում եմ այս ամենը :ՃՃ Մի տեսակ այն չի չէ? Ու այս ամենից հետո մի լավ միտք առաջացավ, իսկ եթե մի օր այնքան գումար ունենամ որ անձնական ինքնաթիռով թռնեմ բոլոր ժամային գոտիներով, Հավես կլինի չէ? Ու շատ հետաքրքիր է ինչ որ մեկը արել է արդեն նման բան թե դեռ ամեն բան արջևում է …
Լավ ինչևէ, ամփոփեմ տարին ամեն բան սկսվեց Հունվարի 4-ին բարիշեցի մի մարդու հետ ում չէի կարողանում ներել երկար տարիներ: Ապրես դու: Որ կարդաս կարող ա չհավատաս բայց մեկ է իմ լավ ու վատ լինելու վրա միշտ ազդում էիր :Ճ
Հետո ամենացավալի շրջանը սկսվեց, նախ շատ ուժեղ հիասթափություն, ջարդված սիրտ բայց կանգուն հոգի: Այդ ընթացքում Պապիկս մահացավ, ցիկլը չէր փակվում: Ու մի օր փակվեց քանի որ հայտնվեց մի աղջնակ ով բռնեց ու փոխեց այդ ամենը: Չեմ պատկերացնում մինչև հիմա թե ինչ դժվար էր դա անելը, բայց ստացվեց և ես մինչև հիմա շնորհակալ եմ:
Այդ ընթացքում մի 3 անգամ այցելեցի Հայկական երկրորդ հանրապետություն` Արցախ: Եղա Բելառուսում, Վրաստանում, Տաջիկստանում: Շատ լավ էր, շատ լավ ընկերներ ձեռք բերեցի, ափսոս նրանք չեն հասկանում մեր լեզուն: Չնայած մարդ կա հասկանում ա :Ճ
Ամառը ավարտվեց տխուր նոտայի վրա և աշունը այդպես ել անցավ: Բարդ աշուն էր չնայած եղան նաև ձեռքբերումներ: Եղան նաև հիասթափություններ բուհի հետ կապված, անգլերենիս հետ կապված:
Ու սկսվեց Դեկտեմբերը… Սկսվեց Աղվերանում: Ու ասեմ որ աննախադեպ Դեկտեմբեր էր: Ամեն բան եղավ: Դեկտեմբերին հիմք դրած ամեն բան շատ հեռանկարային է ստացվել: Ամենակարևոր այն հանդիպումն էր որ եղավ հենց Աղվերանում: Ու շատ խոստումնալից տարի է գալիս մի քանի ժամից:
Սպասենք, Դիմավորենք, Աշխատենք ու Վայելենք…
Հ.Գ. Ներեն թող բոլոր նրանք ում թեկուզ մի փոքր նեղացրել եմ… Մեկա Ամեն Ինչ Լավ ա Լինելու
Like this:
Դե ինչ ասեմ, ուղիղ 4 ամիս առաջ այս երեկո շաաաատ ահավոր վատ տրամադրություն ունեի, հիմա ոչնչով չի զիճում տրամադրությունս: Ու մեկա լավ էր, այն օրվա վատը հաջորդ օրը դարձավ շաաաատ լավը, հիմա չգիտեմ, գուցե և արթնանամ և ամեն ինչ լավ լինի, առայժմ չգիտեմ: Ամեն դեպքում հրաշք ամիսներ էին, Շնորհակալ եմ, Շնորհակալ եմ ամեն մի րոպեի համար, Շնորհակալ եմ այն երջանիկ ժպիտների համար, Շնորհակալ եմ որ այդ ամենը եղավ և այդ ճիշտ հարթության մեջ էլ ավարտվեց:
Իսկ սուրճը առաջին օրվա նման տաք էր, և ինչպես այն օրը այն կրկին պաղեց, բայց պաղեց ու իր հետ տարավ այս ամիսների ջերմությունը թողնելով իր հետրից ոչ թե մրուր, այլ մի բարակ մրուրիկ որը այն հետքը կլինի որ երբեք չենք մոռանա ոչ Դու, ոչ Ես . . .
. . . բայց մեկա ամեն ինչ Լավա լինելու:
Դե Բլոգումս եթե գոնե մի քիչ “թափառել” եք, ապա տեսել եք հաստատ “Ջազային գիշեր” արտահայտությունը: Դե հիմա, էն ժամանակ դա ինձ փրկեց, հանեց էն, շախմատային լեզվով ասած, պատային իրադրությունից: Ռադիո Ջազն էլ փակեցին, բա տենց բան կլինի՞ . . . Բայց մեկ ա, կա մի հրեշտակ, ով ինձ տվել էր Ջազային հիթերի մի ողջ հավաքածու: Հա հա ու հենց այս հրեշտակն ա, որ իմ ձեռքից բռնեց ու ասաց, որ ես Ես եմ, ու ամեն ինչ լավ ա:
Կիրակի էր, մի սովորական կիրակի, բայց ես նախապես արդեն գիտեի, որ երեկոն սովորական չի լինելու: Բայց չէի սպասում, որ լիալուսին ա լինելու, այդքան աստղ ա լինելու, ու որ Հրազդանի կիրճի այդ հատվածում այդքան գեղեցիկ երեկո կարող է իջնել: Կամ միգուցե երեկոյի հերոսուհին էր այդ ամեն հեղինակը, այդ գեղեցկությունը նրանից էր բխում . . .
Ամեն դեպքում Լուսինն է վկա, միայն Լուսինը, թէ ինչ կատարվեց, ինչ լավ երեկո էր և ինչ անմոռանալի էր ամեն մի րոպեն: Լուսինը վկա, լավ ա լինելու:
Լուսինը Վկա
Լուսինը վկա դեմքը Քո սիրուն
ես չեմ մոռանա ոչ մի կերպ, երբեք,
Լունինը վկա . . .
Լուսինը վկա, որ հենց այդ պահին
ես զգացի այն, ինչ մի այլ տարի,
հա հենց այն տարին, որ Քեզ հետ նստած,
նստած մի գողտրիկ, գեղեցիկ վայրում Շարունակել ընթերցումը
Like this:
You’re a carousel, you’re a wishing well,
And you light me up, when you ring my bell.
You’re a mystery, you’re from outer space,
You’re every minute of my everyday . . .
Thinking of You :)
Хали-гали тучки,
Хали-гали в танце
Заболели тучки! =)
И давай влюбляться…
……………………………..
Мы будем ждать
я и твой город
будем ждать
медленно скоро
на перронах
на аэродромах
на остановках
и даже дома …
Կյանքի նոր էջ Ջազային գիշերում,
Օ ինչ ցանկալի էիր դու,
Օ ինչ քիչ բառեր կան քո մեջ,
Օ ինչ գեղեցիկ է մառախուղը այս,
Օ ինչ թանձր է մշուշն այս ժամին
Ես կրկին փակում եմ աչքերս,
որ տեսնեմ աչքերը Քո,
որ գտնեմ այս թանձր մշուշում
աչքերը Քո վառ
Լապտերներն են հանգչում այս ժամին,
Լապտերների լույսն է կորչում այս ժամին
Եվ մնում ես Դու . . .
Դու այն միակը որ գրկում ես ինձ,
գրկում, Ճառագում ու լույս ես տալիս,
Լույս, որից ցնցված, ես շուռ եմ գալիս,
Եվ տեսնում եմ քեզ իմ Սիրելիս . . .
2:19am 19.01.2010թ.
Կարեն, Կարեն արթնացիր: Ջնջի մահճակալիդ առջևում դրված գրատախտակի վրայի 2-ը և 1 գրի: Մնաց 1 օ՞ր: Բա դա քիչա՞: Չէ Քիչ չի, բայց դե ելի լավա, լավա ու հաստատ լավա: Հետո ինչ, որ երեկ նստած հայհոյում էիր ձյան առատ տեղումներին, որ խանգարեցին քո բոլոր պլանները հյուսիսային հանրապետություն անակնկալ այցելություն կատարելու հետ կապված: Մի մտածի այ տղա, հիշի երեկվա երեկոն, որ դուրս եկար արագ նստեցիր մեքենադ ու սլացար մի ազատ տեղ կանգնեցիր դեպի հյուսիս և թեքվեցիր մոտ 23 աստիճանով դեպի արևմուտք ու գոռացիր . . . ի սրտե գոռացիր . . . երրորդ անգամից արդեն դու ինքդ չէիր զգում թե ինչ բարձր ես գոռում ու սիրտդ ինչ արագ է բաբախում: Մրսեցի՞ր: Տո լավ էլ արեցիր, հաստատ արժեր: Ամենակարևորը, որ հասավ ձայնս Նրան, հա հա հենց Քեզ իմ միակ և անկրկնելի, որ օրերով չեմ կարողանում չմտածել քո մասին, խենթանում եմ մեկ-մեկ, ու “Ին դը Մենոր օֆ սփիքինգ …”-ի տակ մնացած գիշերները, նկարիդ առաջ նստել ու հիանալը, հիանալը, հիանալը ու մորս ձայնից սթափվելը: Վայ ես էտ Ջազային գիշերվա ինչն եմ ասել, ախր անմոռանալի գիշեր էր է . . . անմոռանալի:
Հիմա էլ նստած բարդ հաշվարկների մեջ եմ . . . կամ ես տարրական մաթեմատիկա չգիտեմ կամ ինչ որ մի բան այն չէ, ամեն դեպքում շուտով 1-ը 0-յա դառնալու ու այդ փաստը միայն շաաատ ոգևորումա . . .
