Օրը սկսվեց՝ բարի օր, այն ավարտվեց՝ գիշեր բարի,
Անգլերեն, Հայերեն, մի պուճուր էլ ՖրանսաԻսպաներեն խառնում ենք այս ամենն իրար,
Պահի տակ հասկանում ես ոչ “չեմ ձգում” խորամանկորեն Հայերենի էս անցնում,
Մտքեր, ժպիտներ, սպասում ու թրթիռ… հա դե ինչ արած կյանքն է այդպիսին…
Մեկ ազատ գրում, մեկ շնչակտուր հասնում ու ստուգում,
Մեկ էլ վրդովվում բոլորի վրա որ քեզ կտրում են այդ անվերջ տողերից…
Ու Դու ժպտում էս ու ամեն բան դառնում է աննման քան երբեք,
Ու վերջապես գալիս է օրը, օրը այն սպասված 5-րդ հանդիպման…
Ու ես հիմա գրում եմ Քո համար այս հրաշալի երաժշտության ներքո!!!
Հ.Գ. Ներիր 3-րդ անգամ լսելիս չդիմացա, բացեցի աչքերս և սկսեցի գրել!!!
